DİLARƏ XANIM...

1519493856_dilare-460x306.jpg


 Dilarə xanım...

Köhnə Kişilər günündə ölümünü hədiyyə edən xanım!
... Bizə dekabristlərin qadınlarını nümunə göstəriblər.
... Bizə Leninin qadınını nümunə göstəriblər!
Amma bizim... dünyanın ən böyük qəbul etdiyi qadınlarının belə... BİZİM BÖYÜK OLAN QADINLARIN əlinə su tökməyə layiq olmayan qadınlarımızı həbsxanalara atıblar, ləkələyiblər, heç birini bacarmayanda (hətta şərəfsiz insanların belə!), incidiblər, ağladıblar, mənəvi əzab veriblər.
Mən ilk dəfə dilənən qadın görəndə ağlayacaq qədər aciz adam olmuşam, amma mən böyük - ruhən, mənən, fitrətən - qadın görəndə, haqqında oxuyanda, Allahın hüzurunacan merac edə bilib, şəxsən Özünə səcdədən kainata səslənən biriyəm həm də!
Mən bunu Hüseyn Cavidin qadını Müşgünaz xanımdan oxuyanda, onun haqqında xatirələri dinləyəndə yaşamışam!
Mən bu anı Cəfər Cabbarlının Sonası haqqında oxuyanda, Ondan danışılanda bacarmışam.
Mən bir daha və yenidən o hissə böyük və möhtəşəm Bəxtiyar Vahabzadənin ömür-gün yoldaşı Dilarə xanımın ömür yaşanatılarına bələd olanda sahib olmuşam!
Yox, mən masirimiz olan bu qadını həyatda görməmişəm. Onunla danışmamışam! Eşitməmişəm O gözəl ürəyin və düşüncənin sahibinin səsini!
Amma mən... 20 ildir dəpdəqiq bilirəm o qadına nələr yaşadılıb! - sovet hökümətinin ifritələrindən tutmuş ta müstəqilliyimizin murdarçalarına qədər.
Mən faktologiya tərəfini qoyacam bir qırağa, illəri, ayları, günləri deməyəcəm, amma yaşadılanları ümumiləşdirəcəm.
Dilarə xanım minlərin, on minlərin, yüz minlərin - Sözün, Sənətin, Elmin təmsilçilərinin heyrətlə, rəğbətlə sevgi bəslədiyi böyük bir filosofun, pedaqoqun, həm də şairin qadınıydı! Xüsusi vurğulayıram: həm də ŞAİRİN!
Dilarə xanım eyni zamanda və həm də paralel olaraq, vəzifə başında, səlahiyyət yiyəsi olan 10ların, 100lərin, ...Nlərin düşmənçilik etdiyi bir səlahiyyətsiz və imkansız, amma Böyük Düşüncəsi və Sözü olan Vətəndaşın xanımı idi! Xüsusi vurğulayıram: vəzifə başında və səlahiyyəti olan düşmənlərinin qabağında heç bir səlahiyyəti, imkanı omayan, Sözü və Düşüncəsi böyük olan Vətəndaş üz-üzəydi!
Dilarə xanım şəxsən tanıyanın da, şəxsən tanımayanın da, amma və lakin... gözəlliyinə, yaraşığına, ruhuna, diqqətinə, qayğısına, nəvazişinə, həm də sevməyi bacardığına görə sevilən bir Kişinin qadınıydı, hansı ki, xanımı olmaq imkanlarından məhrum olmaqlarına baxmayaraq, məşuqəsi olmağını özlərinə şərəf bilirdilər!
Bəli, Dilarə xanım hərtərəfli qorumağa və qorunmağa məcbur olduğu bir İnsanın xanımıydı!
Bu savaşdan üç nəhəngin xanımı - Hüseyn Cavidin, Cəfər Cabbarlının və Bəxtiyar Vahabzadənin - salamat, diri çıxıb: mən bunları tanıyıram və tanımadıqlarımın ruhu məni bağışlasın!
Təxminən iyirmi il əvvəl Bəxtiyar Vahabzadənin üstünə çamur atıldığı vaxtlarda bir yazı yazdım və... bir qadın məni axtarıb tapdı. Həmin yazıyla həyatıma daxil oldu. Bircə iradla: ola bilər kimlərsə, hətta Bəxtiyar Vahbzadə özü də sənə desə ki, yaxşı yazmısan, bu doğru olar, ancaq sənə deyim ki, nə sən, nə də sənə "sağ ol" deyənlər heç vaxt bilməyəcəklər ki, Bxətiyar Vahabzadə özü, ailəsi nə boyda ağır, çətin və şərəfsizliklə aparılan mübarizələrdən salamat, diri çıxıblar. Siz Onun nə boyda böyük olduğunu bilməyəcəksiniz. Sonradan bildiyim kimi, bu xanım xüsusi xidmətdə zabit olmuşdu. Xidməti silahı vardı. İmkanı böyük, əlaqələri geniş idi - ən yüksək səviyyələrdə. Və mənə danışdığını yazıram. Yazıram ki, Dialrə xanımın Azərbaycanın və həm də birbaşa dünyanın böyük qadınları sırasındakı ucalığına ehtiram göstərək.
"... Mən üçüncü kursda oxuyurdum. Azərbaycan dilini və ədəbiyyatını, dünya söz incilərini gözəl bilirdim. Məni əməkdaşlığa cəlb etdilər xüsusi xidmətin əməkdaşları. Vəd olunduğu kimi qırmızı diplom da aldım, ən prestijli yerə də təyinat verdilr. Bunları mənə Bəxtiyar Vahabzadənin ailəsində qanqaraçılıq salmaq üçün vəd etdilər. Mən hər gün ona sevgi məktubları yazmağa, aparıb qapısına atmağa, bütün hər şeyə hazır olmağımı, dərdindən öldüyümü nümayiş etdirməyə borcluydum. Nəticədə ya Bəxtiyar Vahabzadə məni görməli, gözəlliyimə aldanmalı, ləkələnməliydi, ya da evində hay-qırğın düşməliydi, ailə dağılmalıydı. Deyim ki, bu tip və digər missiyalar üzrə mən tək deyildim, ayrı profillər üzrə ayrı gözəlçələr var idi. Mən ta ərə gedənə qədər hər gün yazdım, qabağına çıxdım, fəqət o böyük İnsan, Kişi, Şair və Vətəndaş olmaqdan çıxmadı. Mən bu gün dünyada bir Kişini sevirəm, mən bu gün dünyada bir Qadına baş əyirəm. O kişi Bəxtiyar Vahabzadə, o qadın onun həyat yoldaşı Dilarə xanımdır. Səninlə isə ona görə dostlaşdım ki, sən bu incəlikləri bilmədən belə, məqsədl şəkildə ona atılan çamura cavab yazmısan".
SÖZARASI: Əlbəttə, kimlərsə düşünə bilər ki, heç vaxt heç kim nələrisə etiraf eləməz, amma və lakin... unutmayaq ki, Qadın... böyük bildiyi, böyük gördüyü Kişiyə hər şeyi etiraf edir: həyatındakı kişilərlə ünsiyyətdən ta dövlət sirrinəcən!
Diqətli oxucularım, daha doğrusu, illər öncədən məni izləyənlər bilir ki...
Mətbuatda bir neçə şair-yazıçı var ki, bir şey olan kimi, lap daha doğrusu, doğru olanı söyləyən kimi, ailələrini gündəmə gətirirlər və mən həmişə onları müdafiə etmişəm, ən sərt, kəskin şəkildə cavab verməyə nail olmuşam, hətta elə olub ki, latayır ifadələrdən çəkinməmişəm! Çünki bilmişəm ki, onlar hər şeylərini Azərbaycan adına qurban veriblər, hətta ailələrini itiriblər. Onların günahı deyil ki, onların xanımları Müşgünaz, Sona, Dilarə olmağı bacarmayıb!!!
Dilarə xanım olmağı bacarmaq bir ayrı dünyadı - təkcə qısqanmamaq, "bağışlamaq" böyüklüyü deyil, həm də... "kaqebe"-nin qurduğu tələlərdən, etdiyi gedişlərdən, taktiki və strateji kombinasiyalardan həm özünü, həm Şair, Pedaqoq, Filosof, Vətəndaş, Kişi ərini qorumaqdı, balalarını böyütməkdi, heç nəyə baxmayaraq, qayğını, nəvazişi, evdəki əmin-amanlığı sabit saxlamaqdı!
O sabitliyi ki...
Yazıya Aslan İsmayılovun başsağlığı əvəzi sosial şəbəkədə səhifəsində paylaşdığını əlavə edirəm:
"Bu gün (fevarılın 23-ü - A.C.) dahi Bəxtiyar Vahabzadənin həyat yoldaşı Dilarə xanım rəhmətə getdi. Dilarə xalanı 2000-ci illərin əvvəllərindən, ilk dəfə Bəxtiyar müəllim ilə görüşdüyüm gündən tanıdım. Gördüyüm ilk günlərdən mənə anam qədər doğma oldu. Bəxtiyar müəllim ilə həyatının son iki ili, artıq dahi Şairin nasaz olan vaxtları tez-tez görüşərdik. Görüşümüz də hər dəfə bir neçə saat çəkərdi. Dilarə xalanın Bəxtiyar müəllimə münasibəti sanki ananın balaya münasibətini xatırladardı. Təxminən hər yarım saatdan bir Dilarə xala sakitcə otağa girər, doğranıb səliqə ilə qaba düzülmüş almaları qoyub həzin səsi ilə "A Bəxtiyar, bir az alma ye", az sonra boşqabda sup gətirib "A Bəxtiyar, bir az sup ye", daha sonra nəlbəkidə dərmanları gətirib "A Bəxtiyar, indi dərmanlarını iç" deyərdi. Bir az keçəndən sonra isə çay gətirərdi. Sanki həyatı elə Bəxtiyar müəllimə qulluq etmək ilə keçərdi. Bəxtiyar müəllim rəhmətə gedəndən sonra da zəng edib hal-əhval tutanda "ay Aslan müəllim, gəl sənə Bəxtiyarın supundan bişirim" deyərdi. Hər dəfə də "Dilarə xala, mənə müəllim demə" xahişi ilə müraciət edəndə "yox, Aslan müəllim, Bəxtiyar inciyər" deyərdi. Azərlə bəzən Dilarə xalaya baş çəkməyə gedəndə bolluca Bəxtiyar müəllimlə bağlı xatirələr danışardı. Tam səmimi deyirəm, hər dəfə onunla görüşdən sonra sanki anamı görmüş kimi olurdum. Anam qədər dümağ saçlı, sakit, nurlu, mehriban idi. Yeni il qabağı danışanda da "Bax ha, Novruz Bayramına sənə Bəxtiyarın supundan bişirəcəm, gələrsən" sözlərinə "Dilarə xala, Azər gətirsə gələcəm" deməyimə "sən də mənim oğlumsan, onsuz da gələ bilərsən" dedi. Bir də ən çox məni valeh edən oğlu Azərin Dilarə xalaya tanıdığım ilk günlərdən göstərdiyi nəvaziş olmuşdu. Əminəm ki, bu gün ən ağır Azər üçündür. Hər gün nahar etməyə Dilarə xalanın yanına qaçan Azər, görəsən bu boşluğu indi nə ilə əvəz edəcək? Mənim üçün isə bu gün dünyadan tək dahi Bəxtiyarın həyat yoldaşı yox, həm də hər kəsə nümunə olacaq Azərbaycan xanımı getdi".
Unutmayın ki, Dilarə xanım Aslan İsmayılovun qələmə aldığı münasibəti uzun illər yaşanan müsibətlərdən sonra sərgiləyib!!!
Son söz əvəzi: Bir dəfə Azər müəllimlə görüşəsi oldum. Görkəmli ictimai-siyasi xadim, hüquq elmləri doktoru İlyas İsmayılov zəng etmişdi, problemimin QANUNİ yolla həllinə kömək etməyimi istəmişdi. Görüşdüm. Əlbəttə ki, rüşvətin tüğyan etdiyi rayonda Azər Vahabzadə problemimin qanuni - rüşvətsiz həllini təmin etdi və mənə bildirdi:
- Mən atamın sənin yazını oxuduğunu görmüşəm...
Və mən Aslan müəllimin yazısını oxyanda gözüm qabağında canlandı: Dilarə Ana qəzetləri Bəxtiyar müəllimə verir və deyir: "A Bəxtiyar, bax gör fərli bir yazı tapırsanmı oxumağa, gör yenəmi sənə böhtan atıblar, gör, səni sevənlərin səsi çıxırmı?"
Bu hissi ancaq doyunca ağlamaqla özündən keçirmək olar!
... O gözlər bu gün yumulub, amma və lakin: bir-birlərini bir daha və yenidən görmək üçün!
Görüşünüz ən böyük hədiyyədir! Belə gözəl hədiyyəni köhnə Kişilər Günündə ancaq və ancaq Dilarə xanım edə bilərdi!
Öpürəm bir-birinizi və bizi görən gözlərinizdən! Dünyanız cənnət olsun. Əminəm ki, rəhmətiniz İlahidəndir!
(Xüsusi olaraq "Təzadlar" üçün)

Martın 20-nin ilaxır çərşənbəyə düşməsi çaşqınlıq yaradır? – RƏSMİ AÇIQLAMA

 

4f5458b2c891.jpg


“Bu il martın 20-nin ilaxır çərşənbəyə təsadüf etməsi bəzi insanlarda çaşqınlıq yaradır. Lakin insanlar bilməlidirlər ki, bu il ilaxır çərşənbə ilə Novruz bayramı günü deyil, bayram axşamı üst-üstə düşəcək”.

Araz.az xəbər verir ki, bunu Trend-ə Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasının (AMEA) Folklor İnstitutunun Mərasim folkloru şöbəsinin böyük elmi işçisi, fəlsəfə doktoru Atəş Əhmədli deyib.
 
Onun sözlərinə görə, fevralın 27-də ilk çərşənbə – Su, martın 6-da Od, martın 13-də Yel, martın 20-də Torpaq çərşənbəsi qeyd olunacaq. Martın 20-si axşam bayram axşamı, martın 21-i isə bayram günü olacaq:
 
“Azərbaycanda insanlar bayramdan bir gün əvvəl dünyasını dəyişən yaxınlarının qəbri üstünə gedirlər. Buna görə də martın 20-də, yəni bayram axşamı günündə insanlar dünyasını dəyişənlərin qəbri üstünə gedəcəklər. Martın 21-də isə səhər saat 8-də il təhvil veriləcək və yaz fəsli başlayacaq. Həmin gün bayram günü kimi qeyd ediləcək”.
 
A.Əhmədli qeyd edib ki, ilaxır çərşənbə ilə bayram axşamının üst-üstə düşməsi az təsadüf olunur. Amma daha nadir rast gəlinən hal ilaxır çərşənbə ilə bayram gününün üst-üstə düşməsidir: “Bu hadisə qərinədə bir dəfə olur. Sonuncu dəfə 2008-ci ildə ilaxır çərşənbə ilə bayram günü üst-üstə düşüb. Bu il ilaxır çərşənbə ilə bayram axşamının üst-üstə düşməsi ilaxır çərşənbənin bayram əhval-ruhiyyəsini zəiflətmir, əksinə daha da gücləndirir”.
 
Fevralın 20-dən “kiçik çilə”nin başa çatdığını və “Boz ay”ın başladığını xatırladan A.Əhmədli bildirib ki, “Boz ay” 4 çərşənbədən ibarətdir: “Bəzi alimlər Novruz çərşənbələrinin sayının 7 – Su çərşənbəsinə qədər 3 yalancı çərşənbənin olduğunu bildirirlər. Amma Azərbaycanda dövlət səviyyəsində 4 əsas çərşənbə qeyd edilir. Bunlar dünyanın yaranışı üçün vacib olan 4 əsas ünsürdür”.

Azərbaycanda qorxulu bölgə: Orada insanlar bir-birilərinə "yaxşı yol" arzulamırlar

414054920.jpg


 Tikanlıya və ondan sonra gələn digər kəndlərə getmək üçün, sözün həqiqi mənasında, qıl körpüsündən keçmək lazımdır

 

Deyirlər, bu kəndə gələn qonaq-qara bir də oraya ayaq basmaq istəmir. Söhbət Qəbələ rayonunun Tikanlı kəndindən gedir. Belə deyilməsinə səbəb isə kəndin körpüsüdür. Məhz bu körpü rayonla 10 kəndi birləşdirir. Ancaq buna körpü demək mümkündürsə…

Kənd sakini Məmməd Zeynalov Sputnik Azərbaycan-ın bölgə müxbirinə danışır ki, bu şəraitdə yaşamaq olduqca çətindir: "Hətta mümkün deyil. Xəstələrimiz olduqda isə, qorxu içində qalırıq. Çünki heç bir təcili yardım və digər qurumlar körpüsü olmayan bu kəndə gəlmək istəmir. Hamı problem ucbatından gəlməkdən imtina edir".

Alternativ yol isə, nə az-nə çox, düz 50 kilometrlik məsafədə yerləşir. Çayın üzərində körpü olmadığına görə rayon mərkəzinə gediş-gəliş çətindir. 10 kəndin sakinləri bu çayın üstündən keçib gedirlər.

Kəndlilər rayon mərkəzinə gəlmək üçün çay üzərindən ağır yük maşınları ilə keçirlər. Yük maşını ilə çayı keçməyin qiyməti 1 manatdır. Pul vermək istəməyənlər, verə bilməyənlər isə sürətlə axan suyu yalın ayaqla keçmək məcburiyyətindədirlər.

Sağollaşanda bir-birinə "Yaxşı yol" mənasında "Güllü-çiçəkli yollar!" arzulayan camaatın yaşadığı bu kəndin yolu yoxdur. Daha doğrusu, Tikanlıya və ondan sonra gələn digər kəndlərə getmək üçün, sözün həqiqi mənasında, qıl körpüsündən keçmək lazımdır.

Qəbələnin özü ilə bu kəndin arası vur-tut 9 kilometrdir. Tikanlı kəndi ilə ondan sonra gələn kəndin arasında da normal gediş-gəliş var. Qara çayın üzərində tikilən körpü rayon sakinlərinin bir-biri ilə hal-əhval tutmalarına imkan yaradır. Yeganə problem odur ki, Tikanlı-Bum yolunun üzərinə bir körpü salınmalıdır.

Məsələ ilə bağlı Sputnik Azərbaycan-ın sorğusuna cavab olaraq Qəbələ Rayon İcra Hakimiyyətindən bildirildi ki, Tikanlı çayının yatağının daha geniş olmasına görə orada böyük körpü salınmalıdır: "Bu məsələ müvafiq qaydada işlənib və tikintisi Dövlət Proqramına salınıb. Proqram əsasında həmin çayın üzərində körpü quraşdırılması nəzərdə tutulur".

105 YAŞLI NƏNƏ TÜRK ƏSGƏRLƏRƏ DƏSTƏK OLDU

2018-02-19-00-23-24neeeee.jpg


 Kahramanmaraşlı 105 yaşlı Zeynəb Bekereci, 200 maşın karvanı ilə Türk Silahlı Qüvvələrinin (TSK) Suriyada başlatdığı "Zeytun budağı" əməliyyatına  dəstək olmaq üçün Kilsə gəldi.

 Maşınlarını  türk bayraqları və zeytun ağacı budaqlarıyla bəzəyən təxminən 350 nəfərlik  qrup, "Ən böyük əsgər bizim əsgər", "Ya Allah, bismilləh Allahu əkbər" şüarları səsləndirərək Öncüpınar gömrük qapısına gəldi.
 
Qrup adına açıqlama verən  AKP-li Mehmet Ali Şen, Bekerecinin liderliyi ilə  başladılan kampaniyanın  "Zeytun budağı"  əməliyyatına dəstək vermək üçün Kilsə gəldiklərini ifadə edib.
 
Vətənin hər bir qarışının şəhidlərin qanıyla sulandığını və şəhidlərin qanının yerdə qalmayacağını ifadə bildirən  Şen, "Ölkəmizin bir qarış torpağına zaval gəlməsini istəmirik. Xalq olaraq hər vaxt əsgərimizin və vətənimizin yanındayıq. Əsgərlərimiz inşallah Afrindən zəfərlə dönəcək. Bu arada  Zəynəb nənəmizin liderliyində 11 qurbanımızı şəhidlərimizin ruhuna hədiyyə etmək üçün gətirdik." deyə danışdı.(Milliyət)
 
Zəynəb Bekereci isə gətirdikləri kiçikbaş heyvanları əsgərlərə çatdıra bilmənin sevincini yaşadıqlarını ifadə edərək, "Rəbbim əsgərlərimizi qorusun. Allah ölkəmizə dinclik və xoşbəxtlik versin. Allahım bütün əsgərlərimizə kömək etsin." dedi.
 Sherg.az

Azərbaycanda yaltaq yazarlar – onlar kimlərdir?

kitablar.jpg


 Yaltaqlıq, yarınmaq, məqsədinə çatmaq üçün müxtəlif dona girmək; bu xususiyyəti özündə cəmləşdirən insanlar bütün dövrlərdə olub, belələri  həmişə pislənib, onlara ikrahla yanaşıblar. Bütün sənət adamlarının, siyasətçilərin, məmurların arasında bunu özünə peşə seçənlər var. Bəs görəsən yazıçılarımızdan kimlər yaltaqlıqda ad çıxarıb? Özünün karyerasını qurmaq, ailəsini dolandırmaq, ev-eşik sahibi olmaq üçün kimin qarşısında boynunu qısmaqla istəyinə çatıb? Kimlərdən yazıblar, kimləri bada veriblər?  

Araz.az mövzunun aktuallığını nəzərə alıb bir qrup yazarımıza müraciət etdi: Sizcə hansı yazarımız yaltaqdır? Ümumiyyətlə yazıçının yaltaqlıq etməsini, başqasına yarınmağını nədən və necə başa düşmək olar? 
 Yazıçı Firuz Mustafa:
 Sizin yaltaqlıqla bağlı sorğunuza cavab verməzdən əvvəl onu deyim ki, bir sıra məmləkətlərdə, o cümlədən postsovet məkanındakı ölkələrdə tez-tez bu cür və ya buna bənzər sorğular keçirilir. Məsələn, yadımdadır, bir neçə il öncə qonşu Rusiyada rejissor Sergey Mixalkov “İlin yaltağı” adlı “nominasiya”nın qalibi elan olundu. Bəs bunu necə müəyyən etmişdilər?” Ortada olan çıxışlarına və əməllərinə görə.
Yaltaqlıq haqda dünya ədəbiyyatında da çoxlu əsərlər yazılıb. Yeri gəlmişkən, mən özüm də bu barədə “Üfiqi və şaquli yaltaqlıq”, “Yaltaqlıq marofonu” və s. qələmə almışam.
İndi kiməsə yaltaq demək elə də çətin məsələ deyil. Amma kiminsə hansısa hərəkətində “yaltaqlıq tərkibi” olduğunu sübuta yetirmək bir qədər çətin məsələdir. Çünki kimə desən ki, sən yaltaqsan, səni borclu çıxara bilər, hətta üzünə qayıdıb sənin özünü yaltaqlıqda ittiham edə bilər.  Sorğunun birinci tərəfində belə bir sual qoyulub: “Sizcə hansı yazarımız yaltaqdır?” Əminəm ki, bu suala birmənalı cavab verən, konkret olaraq kiminsə adını çəkən olmayacaq. Olsa da, bu bir qədər arqumentsiz nəsnə olacaq.
Amma yaxşı ki, sualın ikinci hissəsində məsələnin çözülməsi üçün ipucu qoyulub: “Ümumiyyətlə, yazıçının yaltaqlıq etməsini, yarındığını nədən və necə başa düşmək olar? Hansı yararımız yaltaqlıqla öz karyerasını qura bilib? Doğru yanaşmadır. Elə isə indi yox, elə çoxdan gəldiyim bir qənaəti təzədən xatırlatmağım yerinə düşə bilər.
Əvvəla, “yazar” dediyimiz adamları janrlar üzrə təsnif edib şəxsləndirsək belə demək olar:əgər hansısa şairin yaradıcılığında ithaf şeirləri üstünlük təşkil edirsə və həmin poetik mədhiyyələrin qəhrəmanları vəzifəli adamlardırsasa onda həmin şairin yaltaq olması qənaətinə gəlmək olar.
İkincisi, hansı publisistin yazılarında vəzifə adamları və ya onların qohum-əqrabaları mədh edilirsə və bunun müqabilində ənam alınırsa və vəd edilirsə, həmin “yazarın” hərəkətlərində “yaltaqlıq tərkibi” aydın görünür.
Üçüncüsü, hansı yazıçı yalnız səlahiyyətli adamlar barədə hap-gopla dolu “sənədli əsərlər” yazırsa bu adamı da “yaltaqlar pleyedasına” aid etmək olar.
Dördüncüsü, hansı tənqidçi yalnız vəzifə və səlahiyyət sahibi olan qələm adamlarını, oliqarx-yazıçıları, komersant-yazıçıları, bir sözlə imkanlı yazıçıları mədh edirsə, hətta bu barədə dissertasiya yazırsa və yazdıqlarına görə ənam alırsa, asanca bilmək olur ki, bu adam “yaltaqlıq marofonunda” ilkin yer tutan adamlardandır.
Nəhayət, səlahiyyətli adamların “saqqızını oğurlayib” müəyyən imtiyaz, vəzifə, mənzil, ad-san, orden-medal, fəxri ad… alan yazıçıların da adını həmin siyahıya salmaq olar.
Yaltaqlığın dərəcələri kimi, qiymətləndirmələri də müxtəlifdir. Birinə görürsən ki, gördüyü işin müqabilində qarışqa, bir başqasına isə fil bağışlayırlar.
Bir sözlə, indi “Hansı yazarımız yaltaqdır?” sualını bir az dəyişib “Hansı yazarımız yaltaq deyildir?” şəklində ifadə etmək bəlkə də daha effektli ola bilərdi.
Hər halda belə bir suala cavab vermək çox maraqlı təsir bağışlaya bilər və bağışlayır da…
 Yazıçı Şərif Ağayarım fikrincə isə yaltaqlığın, yarınmağın klassik düsturu budur: Tənqid edə bilmədiyin adamı tərifləyirsənsə, bunun adı yaltaqlıqdır. Ad çəkməyə gərək görmürəm. Ədəbi mühitimiz o qədər böyük deyil. Hamı bir birini yaxşı tanıyır. Və yaxşı ki, tanıyır. Ədəbiyyatla ləyaqətli şəkildə məşğul olanla, onu məqsədə çevirənlərin fərqini bilməsək çətin olar.
Yazıçı Nəriman Əbdülrəhmanlı ad çəlməyin çox vaxt aparacağını dedi:
“Çox çətin sualdı. Ona görə ki, qələm adamları arasında da yaltaqlıq virusu kifayət qədər yayılıb. Ad çəkmək çox vaxt aparar. Bir deyil, beş deyil. Onsuz da sosial çəbəkələr, mətbuat kimlərin yaltaq olduğunu aşkara çıxarır. Təəssüf ki, indi abırlı adamların adını çəkmək çətin məsələyə çevrilib. Çübki belələrinin sayı azdı.
Aləmzər Sadıqqızı da yaltaqların çox olmasından gileyləndi:
 “Beləsi ha çox…mən necə ad çəkim axı…ancaq onu deyə bilərəm ki yaşadığım çətinliklərin bir adı var…mən yaltaq deyiləm… Yaltaqlıq etmədən karyera qurmaq çətindi axı…Mustaqil.az

30 -dən səhifə 41

Əlaqəli xəbərlər